4+4

Ili izbor izabranih 

Stalni izlagači i članovi galerije “Bazalt” Bata Mihailovič, Vesna Bajalska, Veselin Drašković i Đorđije Crnčević izabrali su sledeče umetnike za zajedničku izložbu: Branka Miljuša, Ljubinku Jovanović-Mihailović, Bojana Otaševiča i Vesnu Vičanović. Ovi “parovi” koliko god da su zanimljivi sa estetičkog stanovišta, jer kada umetnici biraju umetnike, onda je u pitanju ili naklonost prema kreativnoj poetici ili prema nekim drugim osobinama bez obzira na stepen podudaranja u radu, toliko su i provokativni usled otkrivanja određenih, vrlo često duboko skrivenih stvaralačkih naklonosti.

Senzibilnost i ekspresionizam boje i svetla Bate Mihailovića disparatan je konceptualnosti i geometrizovanom simbolizmu Branka Miljuša,  stoga se njihove slike teško sagledavaju kada su postavljene jedne kraj drugih, ali upravo ta sučeljenost podstiče na potpunije razumevanje savremene umetnosti kao područja postojanja mnogih istovrednih poetika. Sličan je slučaj i sa suprotstavljenim oblikovnim odnosima lirskih slika Vesne Bajalske i geometrijskih Ljubinke Jovanović-Mihailović, ali se istovremeno zapažaju i njihova istrajna traganja za poukama prošlosti koje se samo drugačijim izrazima transponuju kao novi duhovni legati namenjenih budućnosti. Nasuprot njima, Veselin Drašković, slikar sa puta poznomodernističke tradicije realizma prepoznaje u znatno mlađem grafičaru Bojanu Otaševiću istrajavanje iste potrebe za figurativnim na prelazu i ovih vekova. Najzad, Đorđije Crnčević, bezpredmetni skulptorski minimalista identifikuje kod Vesne Vičanović veoma sličnu potrebu da jednim od osnovnih likovnih sredstava (a za vajarstvo netipičnim) – crtežom, definiše vlastiti jezik plastičke narativnosti i koji otuda ponajviše, među autorima na ovoj izložbi, pomeraju oblikovne horizonte u likovnim umetnostima.

Dakle, u delima ovih osam stvaralaca gotovo da vidimo jednu malu umetničku povest savremenosti, i to ne u njenim ekscentričnim krajnostima, več u vrlo stabilnim tokovima koji su podložni prirodnim promenama isključivo usled traganja, pronalaženja i istrajavanja na očuvanju naglašenih stvaralačkih individualnosti. Uostalom, zar to i nije bilo i ostalo opšte mesto modernizma i savremenosti tokom njihove bliže istorije i tekuće sadašnjosti. 

Jovan Despotović

Galerija Bazalt, Beograd, 4,  2001, Beorama, br. 113, s. 35, Beograd, 4. 2001