Pedja Gavrović – Kvazi-vizija

IMA UMETNOSTI I IMA UMETNIKA KOJI SVE SVOJE POSTOJANJE ILI CEO SUOJ ZIMOT POSVETILI DOČARAVANJU JEDNOG JEDINOG SNA. KATKADA JE TAJ CILJ NEPOSREDNO ZADOVOLJEN.MAESTRALNO IZVEDEN, SA LAKOĆOM POSTIGNUT I GOTOVO U UŽIVANJU I OSLOBODJENOJ ZIVOTNOJ RADOSTI ISKAZAN. UKOLIKO JE TAKAV SAN AUTENTICNIJI TEŠNJE POVEZAN SA LIĆNOŠĆU AUTORA,UTOLIKO JE MISTIČNA IGRA NJEGOVOG OBLIKOVANJA U NEKOM DELU NEPOSREDNIJA I UBEDLJIVIJA. 

PEDJA GAVROVIĆ SPADA U UMETNIKE KOJI SU NEPREKIDNO U CELOKUPNOH SVOM RADU SLEDILI ‘PORUKU’ JEDNOG SVOG DAVNOG, DETINJEG SNA. U NJEMU SU, U TOM SNU, RATNICI LEPOTE I UZVIŠENOSTI POHODILI ZLATNU PIRAMIDU NASTOJEĆI DA SA NJE POLETE PREMA JEDNOM KVADRATNOM SIVO-PLAVIČASTOM OBLAKU STO JE KAO PRIZOR UKOMPONOVAN U IDEALISTIČKOM, ZELENOM PEJSAŽU, SIMBOLIZUJUĆI  NA TAJ NAČIN BORBU ZA JEDNU DRUGU ISTINU, ISTINU POSTOJANJA VRHUNSKE I KONAČNE LEPOTE. SVE ONO STO JE ON VEOMA RAZLIČITIM SREDSTVIMA DO SADA ŽELEO DA IZRAŽI, PA TAKO OVOM PRILIKOM I SVOJIM SLIKAMA, NALAZI SE NA TOM PUTU PROBIJANJA KROZ PRIVID MAGLINA REALNOG ŽIVOTA PREMA IZAZOVIMA HARMONIJE PRE-ESTETIZOVANOG ČOVEKOVOG DUHA. SLEDECIM REČIMA GAVROVIĆ UPUĆUJE POZIV GLEDAOCU: ‘UKOLIKO VAM JE OVA VAŠA STVARNA VIZIJA DOSADNA, DODJITE DA UPOZNATE NESTVARNU ‘KVAZI-VIZIJU’. I UPRAVO TAJ NAZIV – ‘KVAZI-VIZIJA’, NOSI OVAJ CIKLUS NAJNOVIJIH RADOVA PEDJE GAVROVIĆA. 

ONO ŠTO JE NAŠIM SOPSTVENIM PREDSTAVAMA ILI SPOLJAŠNJOJ REALNOSTI SAKRIVENO KROZ POETIKU SLIKARSTVA PEDJE GAVROVIĆA POSTAJE KVAZI-STVARNO. DAKLE, ONO ŠTO JE NJEGOVA SLIKARSKA UOBRAZILJA, IMAGINACIJA VELIKIH MOGUĆNOSTI, DAKLE, ONO ŠTO SE PREMA OVAKVOM ODREDJENJU LAŽNO PREDSTAVLJA KAO STVARNO U NAŠEM NOVOM ISKUSTVU. SERIJA SLIKA KOJOJ JE TEMA ŽENA TAKO JE POSTALA OSNOVA ZA NJEGOVA ISTRAŽIVANJA ESTETIČKIH POTENCIJALA DUHA BILO DA SU U PITANJU ODREDJENI TIPOVI /EROTSKI, ADOLESCENTNI, GLAMUROZNI/, BILO DA SU U PITANJU SASVIM ODREDJENE OSOBE /POPUT AUTOROVE ĆERKE/ KOJE SU REPREZENTI JEDNOG GENERALNOG SLOJA INDIVIDUA A GAVROVIĆA FASCINIRAJU I IZGLEDOM I ONIME ŠTO KAO LIČNOSTI SADRŽE.OVO SVOJEVRSNO VIZIONARSTVO PEDJE GAVROVIĆA, ILI INFANTILIZAM U ZAVISNOSTI OD TOGA KAKO SMO SPREMNI DA O OVOM SLIKARSTVU SUDIMO, SINDROM JE NJEGOVOG DEČJEG EGA, JEDNOG BUDNOG, VEOMA PERMISIVNOG OKA KOJE GLEDA SA NESKRIVENIM ŽELJAMA I POTREBAMA ALI I BEZ NASILJA KOJE JE ČESTO KARAKTERISTIČNO ZA DOB TOG ZRELOG ZIVOTA /I UMETNOSTI/. OSNOVNE BOJE OVOG SLIKARSTUA SU PLAVO, BELO I ZLATNO, KOJE SU TRIJADA – SIMBOL SVEGA ŠTO JE POSTOJEĆE, DETINJE NEVINO I MOGUĆE, KOJE ĆE TEK U BUDUĆNOSTI BITI OSTVARENO A ČEMU SE KAO KONAČNOM CILJU VEĆ SAMIM ČINOM RODJENJA NEPREKIDNO TEŽI. SVOJEVRSNA POMEŠANOST STILOVA /KOJA IZAZIVA UTISAK KAO DA JE GOTOVO SVAKA SLIKA U MANIRU DRUGE SLIKARSKE SKOLE/ ZAPRAVO JE ZNAK NAPORA AUTORA DA SVAKOM OD SOPSTVENIH STANJA I OSECANJA DA NAJADEKVATNIJU STILSKU I PLASTIČKU FORMU. 

U NEPRESTANIM MENJANJIMA KOJIMA JE PEDJA GAVROVIĆ SOPSTVENO DELO IZLOŽIO, SADA SMO SVEDOCI NJEGOVIH SLIKARSKIH PREOKUPACIJA. A DOSADAŠNJE ISKUSTVO U PRAĆENJU UMETNIKOVOG RAZVOJA NEDVOSMISLENO NAS UPUĆUJE DA ĆE SE ONA NEPRESTANA POTRAGA ZA VRHUNSKOM ISTINOM I LEPOTOM NASTAVITI I DRUGIM, DO SADA NEUPOTREBLJAVANIM SREDSTVIMA. KADA DOBRO POGLEDAMO OVE RADOVE I SPREMNO, BEZ UNUTRAŠNJIH OTPORA I OGRANIČENJA PRIMAMO, PORUKE KOJE SA NJIH DOPIRU, RASVETLJAVA NAM SE TEK MOMENT U KOME SMO SVEDOCI GAVROVIĆEVOG TRENUTNOG KREATIVNOG STANJA.ODAVDE POLAZI PUT KOJI VODI JEDINO U NEKU NOVU DIMENZIJU, JOŠ JEDNO OD KONAČNIH ISHODIŠTA OVE IMAGINACIJE KOJA SE SVE VISE UDALJAVA OD STVARNOSTI I KROZ SADASNJU FAZU KVAZI-REALIZMA,UVODI NAS U MOGUĆI SVET BEZ TELESNE LEPOTE PSIHOESTETIČNOSTI. 

JOVAN DESPOTOVIĆ 

KULTURNI CENTAR BEOGRADA, BEOGRAD, SALON UMETNOSTI, PROSVETA, BEOGRAD, 1986