Nataša Đurović, Dela 1998-2002

Nataša Đurović u svojim likovnim delima govori jezikom visokog modernizma apstraktnog smera. To znači i da je potpuno koncentrisana na rešavanje kompozicione strukture slikovnog polja poetizovanim (a ne dramatičnim) sukobom svetlog i tamnog: na belinu podloge naneta je lučna crna forma koja unutar sebe sadrži blagu, tek primetnu reljefnost. U tim vrlo kontrastnim površinama zapaža se istovremeno snažno isijavanje (sa preovlađujuće beline) i delikatno svetlucanje (sa tamnih partija) svetlosti koje skupa upućuju na ono što Nataša Đurović obazrivo naziva “traganje”. Površina njenih platana oživljena je i kratkim potezima diskretnog kolorita koji usmeravaju pažnju posmatrača prema znakovnosti one nenametljive vrste što konceptualno ne opterećuje značenje njenih dela već ih jedino vizuelno dinamizuje. 

Ova slikarka, to nam pokazuje njena biografija, nema potrebu za stalnim prisustvovanjem u umetničkom životu. Ona, naprotiv, nedvosmisleno potvrđuje klasično pravilo da se mogu  prikazati samo takvi umetnički opusi koji su zaokruženi, koncepcijski i plastički potpuno   definisani te estetički ubedljivo vredni da bi bili izloženi sudu javnosti. Ciklus slika i crteža “Traganje za svjetlošću” Nataše Đurović prikazan u Galeriji “Sue Ryder” upravo to potvrđuju uspostavljajući simbolički luk koji povezuje početak i kraj modernizma, početak i kraj ovog veka, početak i kraj jedne burne stvaralačke povesti koja još uvek ostavlja dubokog traga u vremenu. 

Jovan Despotović 

Nataša Đurović, Dela 1998-2002, (priv. izdanje), Podgorica, 2003