Fatmir Zajmi – slike

Najnovije slike Fatimira Zajmija ukazuju na evidentnu promenu njegovog umetničkog shvatanja. Ako su raniji ridovi bili bliži jednoj vrlo primetnoj dekorativnoj komponenti, snažno podstaknutoj željom za ilustrativnošću slike, otuda su slike bile elegantne. kolorističke grafičke predstave i urađene na pažijiv. gotovo koreografski način, slike nastale ove godine nalaze se na sredokraći između čistih apstraktnih i ekspresionističkih prizora i blagog ineresa za pravilne (geometrijski) strukturisane kompozicije. Usled ovavke interpretacije plastičnog prizora, sa ovih slika se dobija utisak o danas toliko prisutnom mestu u umetnosti koje se jednosatvno naziva “kršenje pravila stila”. 

U pikturalnom sloju ovih slika, očigledno, da je autoru primarni zadatak bio formiranje uzburkanih kolorističkih predstava koje se dostižu upotrebom eksrpesivnog i gestualnog oblikovanja jezika. Skokoviti. gusti, široki potezi, uljane boje odaju unutrašnje kombinovanje improvizacije sa kontrolisanom voljom koja je ipak fokusirana prema unapred zadatom i neophodnom kvalitetu i obliku prizora slike. U ovakvu gestualnu uzburkanost utopeijene su zapravo i vidljive grafičke forme, struktura i kompozicija ovih slika koje uprkos načinu izvođenja ipak zadržavaju bazični koncept kornponovanja. Takav blagi interes Zajmija i za pravila geometrije ukazuje da se u njegovom slučaju konačni stilski rnoment ovih radova približio opštem aktuelnom mestu koje nosi ime hibridna apstrakcija. Ovde su jednim (spontanim) gestovima suprotstavjjeni drugi (voljni) gestovi, jedna vrsta slikarske akcije našla se nasuprot strategiji slikarske kontra-akcije. I taj snažni, j’asni glas u pravoj estetičkoj debati o sredstvima i dljevima umetnosti u ovom trenutku, definitivno odvaja ove slike Fatimira Zajmija iz prozaičnosti masovne umetničke produkcije majstorski ih preobražujući u čistu plastičku poeziju. 

Jovan Despotović 

Mali kikovni salon, Narodni muzej, Kragujevac, 1996