Miša Čolović – slike

Poput barbizonaca ili plenerista, Miša Čolović je umetnik inspiracije potekle neposredno u prirodi, dakle, u onim neiscrpnim resursima stvaralačkih podsticaja koji su, kao slikarska tema, u likovnom stvaralaštvu ostavili najdubljeg i najdugovečnijeg traga. Sledeći kreativne impulse Čolović im se najpre potpuno i sasvim oslobođeno prepušta dozvoljavajući toj stalnoj vodilji i čistoj vizuelnoj senzaciji da zavlada njegovim oblikovnim osećanjima a zatim ih na najdirektniji način pretočava u čistu likovnost namenjenu pravim umetničkim sladokuscima.

Pejsaž preovlađuje u opusu Miše Čolovića, pa i u ovim radovima na papiru nastalim u tehnici akvarela, ali je isti postupak uočavanja i transponovanja optičkih fenomena primenio i u drugim temama koje konstantno neguje – u slikarstvu figure i portretima. Lakoća izvođenja ovih dela, a što se vidi u savršenoj ekonomiji upotrebe likovnog jezika kojim se Čolović služi, dovodi ga u red onih slikara koji su se, naravno nesvesno, približili umetnicima istočnjačkih kultura za koje je primaran upravo takav postupak brzog kolorističkog beleženja spoljašnje realnosti i njenog svođenja tek na najbitnije forme i hromatske odnose.

Uzimajući u obzir tek ove dve estetičke karakteristike, od mnogih koje su svojstvene samo izuzetno senzibilnim i posvećenim stvaraocima, u akvarelima Miše Čolovića, jedna, kako smo videli, koja se bazira na tradiciji samih početaka Moderne, a druga koja je intuitivno povezana sa klasičnim dalekoistočnim slikarstvom a u čijem je srećnom spoju nastao jedan vrlo živi pikturalni opus, neizbežno je zaključiti kako je ovaj autor neopravdano ostao gotovo nepoznat našoj likovnoj publici koja će, pored svetske koja ga mnogo bolje zna, umeti da u njegovom radu istinski uživa – upravo na onaj neizveštačeni način koji je saglasan samoj suštini i temeljima slobode umetničkog izraza, ovde na tako superioran način demonstrirane.

Jovan Despotović

Galerija Skupštine opštine Vračar, Beograd, Biblioteka, Grocka, 2000