Miroslav Pavlović – slike i objekti

Boja i proces 

Za širu javnost potpuno nepoznati vršački slikar Miroslav Pavlović spada u red autora koji se na problemski način postavljaju prema kompleksu estetičkih pitanja kojima se bavi tekuće stvaralaštvo. Pavlović je rođen 1952. godine u Vršcu, Likovnu akademiju je završio u Bukureštu 1978. a odmah zatim i postdiplomske studije na istom Institutu. Dosada je izlagao u Rumuniji, Jugoslaviji, skandinavskim zemljama i Sjedinjenim Američkim Državama. Na izložbi u vršačkoj Concordii koja je u toku do kraja meseca, pokazao je preko šezdeset slika-objekata i isti broj radova na hartiji nastalih tokom petnaestak godina. 

Ova velika galerija, koja je među našim najboljim izlagačkim prostorima, omogućila je Pavloviću da svoju izložbu podeli i postavi u nekoliko ciklusa radova, onako kako su oni i nastajali, a koji očigledno sadrže jedinstvenu unutrašnju kreativnu ideju. Može se upravo reći da je praktično do istog cilja Pavlović dolazio koristeći različite oblikovne postupke. Jedan od njih se bazira na analitičnosti i primarnosti monohromnog slikarstva kada se diskutuju njeni bazični elementi – boja, i uopšte piktoralni sloj, proces slikanja – način nanošenja kolorističke materije na osnovu slike, a čak se i sama površina platna – postupak njene pripreme, tekstura, tehničke karakteristike promovišu do legitimnog i konstitutivnog elementa dela. Drugi je strukturisanje opšteg izgleda, ranije se govorilo – poetike, slike po geometrijskim postulatima. Treći je dekonstruktivistički faktor recentne umetničke produkcije kada se bilo koji element sadržaja slikarstva, ili svi zajedno, razlažu na nezavisne estetičke komplekse koji ipak grade jedinstvenu sliku – predstavu. 

Jovan Despotović 

Demokratija, Beograd,. 27. 5. 1997, str. 8