Dragan Perić – Od pejsaža do objekta 1976-2011

…Poslednjim navodima indicirano je da Dragan Perić još jedan slikar iz generacije novoenformelista osamdesetih (uz Trajkovića, Donkova, Rafajlovića) sa kojima je generacijski i estetički blizak i devedesetih (Rakovića, Dimovskog, Pavlovića) sa kojima deli shvatanje o opštim predstavama iz najaktivnijeg vokabulara aktuelnog plastičkog izraza. Likovni sadržaj njegovih sadašnjih slika nastao je u radnom procesu primenom izmenjene sintakse, preformulacijom idioma ili delova rečnika (kako bi rekli postmodernisti) nekih radikalnih oblikovanih postupaka nasleđenih iz strukturnih modela visokog modernizma (kakvi su apstraktni ekspresionizam.gestualnost i driping, strukturalno slikarstvo i enformel)… 

…Budući neprekidno otvorenog interesovanja za nepreglednim traganjem za najpogodnijim načinom izražavanja, ujedno za onakve propozicije koje će se pokazati i kao znaci promene estetike vremena, Dragan Perić je u devedesetim godinama otpočeo još jednu oblikovnu avanturu – onu koja će ga približiti znakovitost nove epohe, a upravo takve radove imamo prilike da vidimo na ovoj njegovoj izlođbi. I kako je vlastitu sliku doveo ba  rub postojanja, nastao je trenutak u kome je trebalo doneti odluku u kom pravcu bi trebalo dalje kretati. Vrlo određen odgovor možemo uočiti u njegovim najnovijim radovima – objektima koji sve više poprimaju slobodni trodimenzionalni izgled i oblik skulptorskog predmeta. Kao da sse Perić sada nalazi na početku jednog sasvim novog puta prema re-konstrukciji predmeta, prema njegovoj re-semantizaciji i re-formulisanju novog i drugačijeg smisla. Vidimo da je ovaj umetnik pouzdano izabrao najteži od svih umetničkih puteva – onaj koji je uvek neizvestan, bremenit mnogim stvaralačkim problemima i nedoumicama, ali koji, kada se napokon uspešno okonča, autoru osigurava punu straralačku satisfakciju… 

Jovan Despotović 

Beograd, 1998